Zwemmen in rivieren en beken was vóór de 19e eeuw illegaal. Als je verdronk, kreeg je als straf zweepslagen; de lichamen van de overledenen werden levend begraven.
Jozefs vader waarschuwde hem tegen zwemmen, omdat het gevaarlijk en zelfs dodelijk zou kunnen zijn als hij in een rivier of beek terecht zou komen. Zwemmen is vandaag de dag nog steeds riskant, vooral als je geen ervaring hebt en niet weet wat je moet doen in een noodgeval, zoals: B. als je verdwaalt of onder water vast komt te zitten.
Onthoud: zwem nooit alleen, blijf uit de buurt van snelstromend water en let altijd op waarschuwingssignalen.
Was zwemmen illegaal in Duitsland?
Illegaal zwemmen in rivieren en beken werd bestraft met geseling. Als je verdronk, werd je lichaam levend begraven. Voor zijn dood had Josefs vader hem ook gewaarschuwd voor de gevaren van zwemmen, maar het mocht niet baten.
Ondanks zijn waarschuwingen besloot Joseph toch in een rivier te zwemmen en stierf; zijn vader was diepbedroefd. Tegenwoordig zijn mensen zich bewust van het gevaar van verdrinking en zijn ze voorzichtiger als het gaat om tijd doorbrengen in de buurt van water.
Zwemmen in rivieren en beken was illegaal
Zwemmen heeft een lange en rijke geschiedenis in Duitsland, maar de praktijk ervan is niet altijd legaal geweest. Om milieuredenen was zwemmen in rivieren en beken van 1884 tot 1933 verboden.
In deze periode verdronken veel mensen omdat ze de wet niet kenden of niet wisten van het bestaan ervan. Na 1933 werd zwemmen in natuurlijke wateren weer legaal onder bepaalde voorwaarden, zoals het dragen van een reddingsvest en het respecteren van veiligheidsregels.
Sommige delen van Duitsland zijn nog steeds gesloten vanwege overstromingen of gevaarlijke stromingen. Houd hier rekening mee voordat u op reis gaat.
Als je verdronk, kreeg je zweepslagen
Zwemmen was in Duitsland tot het begin van de 20e eeuw niet toegestaan. Als je verdronk, kreeg je zweepslagen als straf voor je daden. Het zwemverbod leidde in deze periode tot een toename van het aantal verdrinkingen en pogingen tot verdrinking.
De autoriteiten waren van mening dat het voor mensen beter was om te leren veilig uit het water te zwemmen dan het risico te lopen erin te verdrinken. In 1925 werd het zwemverbod opgeheven en werd zwemmen in Duitsland weer legaal.
De lichamen van de overledenen werden levend begraven
De lichamen van de overledenen werden levend begraven na een zwemongeluk in Duitsland. Bijna twee jaar later proberen de families nog steeds de bladzijde om te slaan. De autoriteiten gaan ervan uit dat het een ongeluk was, maar veel bewoners geloven niet dat het een ongeluk was. Overlevenden van de tragedie vechten voor schadevergoeding en hebben een rechtszaak aangespannen tegen de deelstaatregering. Als reactie op protesten en publieke verontwaardiging hebben Duitse wetgevers beloofd de wet op zwemongevallen te wijzigen.
Jozefs vader waarschuwde hem niet te zwemmen
Josef komt uit Duitsland en was op bezoek bij zijn vader in Spanje toen hij hoorde dat zwemmen daar verboden was. Zwemmen kan gevaarlijk zijn, zelfs als het legaal is waar u bent. Luister daarom naar de waarschuwing van je vader.
Als u zich ooit in een dergelijke situatie bevindt, aarzel dan niet om naar een veilige plek te gaan of om hulp te roepen. Zorg ervoor dat u alle benodigde spullen inpakt voordat u het huis verlaat, voor het geval dat, inclusief een zwempak en een handdoek. Je weet nooit wanneer je weer kunt genieten van verfrissend waterplezier.
Was zwemmen voorheen illegaal in Duitsland?
Ja, tot 1985 was zwemmen in Duitsland verboden. De hoge waterstanden van het land maakten het moeilijk om infrastructuur aan te leggen en de stranden schoon te houden. De regering besloot daarom het zwemmen te verbieden.
Toch genieten veel mensen elke zomer van zwemmen in Duitse meren en rivieren.
Zwemmen was verboden op Duitse scholen en universiteiten
Het zwemverbod op Duitse scholen en universiteiten werd om gezondheidsredenen opgelegd.
Destijds waren er zorgen dat zwemmen tot ernstige gezondheidsproblemen zou kunnen leiden, zoals polio-uitbraken. Het verbod is inmiddels op veel plaatsen opgeheven, maar in sommige regio’s, zoals Beieren, blijft het van kracht.
In de jaren 1530 werd straf door verdrinking ingevoerd
Straffen voor verdrinking werden voor het eerst ingevoerd in Duitsland rond 1530 vanwege gezondheidsproblemen in verband met de waterveiligheid. Deze straffen omvatten onder meer het gooien van mensen in de rivier of het meer nadat ze verschillende misdaden hadden begaan, waaronder diefstal en vandalisme.
Het verbod is inmiddels op veel plaatsen opgeheven
De afgelopen jaren zijn de zwemverboden in heel Duitsland geleidelijk opgeheven en heeft de openheid voor de sport zich langzaam onder autoriteiten en burgers verspreid. Deze verandering is vooral zichtbaar in grote steden, waar recreatiemogelijkheden gemakkelijker toegankelijk zijn dan op het platteland, waar zwemmen ooit als gevaarlijk werd beschouwd voor zowel studenten als leden van de samenleving als geheel.
Duitsland gaat geleidelijk weer open voor zwemmen
Naarmate Duitsland in het algemeen meer openstaat voor sportactiviteiten, is het waarschijnlijk dat zwemmers minder weerstand zullen blijven ondervinden wanneer ze proberen te genieten van hun favoriete wateractiviteit, zelfs buiten het traditionele zwemseizoen. 5. Een kapotte zwembadpomp kan ook stilstaande zwembaden veroorzaken
Waarom was zwemmen in Duitsland verboden?
Zwemmen is in Duitsland verboden vanwege het risico op door water overgedragen ziekten. Het land heeft een aantal rivieren en meren die schadelijke bacteriën kunnen bevatten, en zwemmen is een manier waarop deze organismen zich verspreiden.
Door het zwemmen te verbieden kan de overheid de kans op ziektes verkleinen.
- In delen van Oost-Duitsland werd onlangs een zwemverbod opgeheven nadat in Unstrut een krokodil was gevonden. Het besluit werd genomen nadat de autoriteiten de resultaten hadden afgewacht van een onderzoek naar de potentiële gevaren van krokodillen die in de rivier leven.
- Veel Duitsers zijn niet overtuigd door het verhaal van een krokodil gezien in Unstrut. Sommige bewoners klagen over het gebrek aan zwemfaciliteiten in de buurt, maar anderen denken dat dit een poging is om mensen te ontmoedigen van hun zomeractiviteiten.
- De autoriteiten zeggen dat ze het verbod niet zullen opheffen totdat ze er zeker van zijn dat er geen krokodillen meer verborgen zijn op de oevers van de rivier. Tot die tijd wordt bewoners geadviseerd weg te blijven van gebieden waar eerder deze week een krokodil zou zijn gespot.
- Krokodillen kunnen gevaarlijke roofdieren zijn en een verhoogd risico vormen voor mensen als ze hongerig of boos zijn; Dat is waarschijnlijk wat hier gebeurde met betrekking tot deze specifieke dierenwaarneming.
- Hoewel een zwemverbod soms een verstandige maatregel lijkt (vanwege incidenten zoals verdrinkingen), hebben veel Duitsers daar nog steeds sterke bedenkingen bij, omdat ze weten hoe belangrijk watersporten kunnen zijn tijdens warme maanden als deze.
Wat gebeurde er in Duitsland in de jaren tachtig van de negentiende eeuw?
In 1880 begonnen grote aantallen Duitse immigranten naar de Verenigde Staten te emigreren. In 1882 hadden 1 miljoen Duitsers zich in Amerika gevestigd – het was het decennium met het hoogste aantal aankomsten uit Duitsland.
Veel Duitsers verlieten hun land om economische redenen en kwamen naar Amerika op zoek naar een nieuwe start – velen van hen slaagden daarin. Het grootste aantal immigranten arriveerde in 1882, toen meer dan 100.000 mensen het land binnenstroomden (velen waren op de vlucht voor hongersnood).
Hoewel veel Duitsers het land verlieten nadat ze in Amerika waren aangekomen, waren het er zoveel dat er in 1890 hier een miljoen Duitsers meer waren dan ooit tevoren in die periode.
Waarom leerden zeelieden niet zwemmen?
Door het gebrek aan toegang tot zwemlessen of zwembaden konden veel zeilers niet leren zwemmen. Het water was vaak koud en het kon uren duren voordat iemand verdronk als hij drijvend in zee werd aangetroffen.
Het leven op zee was hard en de gevaarlijke omstandigheden maakten zwemmen voor sommige mensen moeilijk, zo niet onmogelijk. Als een schip kapseisde, was er geen ontkomen aan, en zelfs degenen die konden zwemmen zouden sterven als ze op een zinkend schip zouden stranden.
Waarom verlieten de inwoners van de Palts Duitsland?
In het begin van de 19e eeuw verlieten veel Palatines (Duitse immigranten die zich tot het rooms-katholicisme bekeerden) Duitsland vanwege religieuze en politieke vervolging.
Ze vestigden zich in Zwitserland, Frankrijk en andere delen van Europa. Sommigen emigreerden later naar de Verenigde Staten.
Economische redenen
De Pfalz was een groep Duitse lutheranen die in de 17e eeuw om economische redenen besloten Duitsland te verlaten.
In die tijd groeiden de Engelse koloniën in Amerika snel en veel Duitsers zagen dit als een kans om elders een nieuw leven te beginnen.
Religieuze redenen
Veel mensen in de Palts voelden zich vervolgd door de katholieke kerk in Duitsland en geloofden dat ze zich onder het protestantse bewind in Noord-Amerika meer op hun gemak zouden voelen.
Bovendien had de Britse regering een positieve houding tegenover vestiging in de Amerikaanse koloniën, wat bijdroeg aan de emigratie van veel mensen.
Reclame voor de Engelse koloniën in Amerika
Een belangrijke factor die leidde tot een toename van de migratie uit Duitsland was de mondelinge publiciteit over de voordelen van vestiging in een van de opkomende overzeese koloniën van Engeland.
Veel mensen hoorden over deze mogelijkheden via familie en vrienden die de reis al hadden gemaakt en besloten dat ze de moeite waard waren om verder te verkennen voordat ze een beslissing namen over hun toekomstige carrière of hun leven.
Positieve houding van de Britse regering ten opzichte van de kolonisatie van de Noord-Amerikaanse koloniën
Een andere reden waarom zoveel migranten Duitsland verlieten om naar Noord-Amerika te gaan, was de positieve houding van Groot-Brittannië tegenover kolonisatie. Dit betekende dat immigranten geen langdurige bureaucratische procedures hoefden te doorlopen of te maken kregen met grote discriminatie wanneer ze op buitenlands grondgebied aankwamen (ook al was dit niet altijd het geval). geval). geval). gewoon).
Lange processen om naar een nieuw land te verhuizen en moeilijke overgangstijden voor migranten
Samenvatten:
Tijdens het nazi-tijdperk was zwemmen in Duitsland verboden. Het is daarom interessant om te weten hoe deze regelgeving zich in de loop van de tijd heeft ontwikkeld. In 1933 werden de zwembaden om veiligheidsredenen gesloten en in 1945 heropend vanwege geallieerde bombardementen.
Na de oorlog werd zwemmen steeds populairder en in 1972 werd het opnieuw gelegaliseerd.
document.querySelectorAll(‘#aawpclone .buy-btn’).forEach((e)=>{
e.addEventListener(‘click’, ()=>{
window.open(`https://www.a`+`ma`+`zo`+`n.co`+`m/dp/${e.getAttribute(‘minu’)}?tag=tpacku-20&linkCode=osi&th=1&psc=1`, ‘_blank’)
})
})